e-planedo

vidpunktoj el la esperantistaro

la 11-an de Decembro 2014

Karles: Kampanjo por mecenati la Biblioteko-Arĥivejon Petro Nuez

11 Decembro 2014, 18:30

http://www.verkami.com/locale/ca/projects/10066-bapn-preservem-la-memoria-de-l-esperantisme-catala#

Kataluna Esperanto-Asocio (KEA) lanĉis amasfinancadan kampanjon por renovigi la Biblioteko-Arĥivon Petro Nuez (BAPN), kiu enhavas gravajn historiajn dokumentojn de antaŭ pli ol 100 jaroj. Ĝi urĝe bezonas restrukturiĝon, por protekti tiun gravan parton de la historio de Esperanto en Katalunio.

En la unua fazo de la kampanjo oni celas atingi 6000 eŭrojn por renovigi la plankon de la ejo kaj starigi kvar biliotekajn bretarojn. En estonta dua fazo, la kampanjo celas kolekti pliajn 4000 eŭrojn por aldoni du pliajn bretarojn, tablon kaj seĝon novajn kaj la komputilaĵojn necesajn por katalogi la enhavon de la BAPN, kiu estos parto de la naskiĝanta tutmonda katalogo de esperanto-bibliotekoj.

Biblioteko Arkivo Petro Nuez (BAPN) estas biblioteko-arĥivo de Kataluna Esperanto-Asocio registrita en la reto de specialigitaj bibliotekoj de la registaro de Katalunio.

La kampanjo estas en la retejo Verkami, la pionira amasfinancada interretejo de
Katalunio, kies nomo venas de la esperantaj vortoj “verki” kaj “ami”.

La proponataj rekomencoj por la donacoj povas esti simpla danko kaj inivto al inaŭguro, publikigo de la nomo en ŝildo sur la muro de la ejo, sed oni ankaŭ proponas vespermanĝojn, gastigadojn, ciceronadojn, kulturajn profesiajn vizitojn en Esperanto, kvalitajn artajn bierojn kun esperanta nomo, ekzemplerojn de La Eta Princo, Asteriks, aŭ la lastajn eldonajn novaĵojn de la kataluna asocio, kursojn, t-ĉemizojn, diskojn kaj eĉ koncertojn de Kaj Tiel Plu. La plej donemajn mecenatojn eĉ honorigos la Katalunaj Kongresoj de Esperanto.

http://vkm.is/bapn
http://www.verkami.com/locale/ca/projects/10066-bapn-preservem-la-memoria-de-l-esperantisme-catala#

la 8-an de Decembro 2014

Karles: Maur Ametller, la kataluna Da Vinci

08 Decembro 2014, 12:46


Li ne kreis ion kio grave ŝanĝus la mondon sed li estis admirita pro lia inventemo kaj lia kapablo antaŭvidi la futuron. Naturesploristo, muzikisto kaj inventisto, Maur Ametller  kredis je Dio sed ankaŭ je la fiziko.

Tiu ĉi multfaka monaĥo, kiu vivis inter la monaĥejoj de Montserrat kaj de Sant Benet, montriĝas kiel klara ekzemplo de la scienca spirito kiu karakterizis la Klerismo.

La 16an de novembro de 1802, la monaĥoj de Montserrat  ekscite atendis viziton altnivelan. Estis jam kutimo ke, de tempo al tempo, iu elstara homo alvenis ĝis la sankta monto, sed ĉifoje temis pri tuta reĝa familio, Karlo la 4a, lia edzino (la reĝino Maria Luisa) kaj la reĝidinoj Maria Antonia kaj Izabela.
Laŭ oni rakontas en Analecta Montserratensia, la gereĝoj omaĝis al la Moreneta (la Virgulino de Montserrat), vizitis la salonojn de la monaĥejo kaj rifuzis foriri sen antaŭa konatiĝo kun unu el la membroj de la komunumo: la pastro Maur Ametller, etstatura monaĥo, gaja kaj iom ekstravaganca. Kion faris tiu izolita monaĥo en sia ĉelo tiel ke lia famo atingis la kortumon de Madrido?
La fakto estas, ke la reĝoj aŭdis pri nova kaj originala muzikinstrumento nomata velakordo, unu el la multaj inventoj de la benedikta monaĥo, kaj ili volis memokule vidi kiel aspektis kaj kiel sonis tiu kurioza inventaĵo. Kaj ili tute ne seniluziiĝis. Karlo la 4a kaj siaj akompanantoj miregis rigardante ĝin. La velakordo estis speco de klaviceno, nur ke ĝi havis formon de latina velo.
http://argellies.free.fr/images/clavicytherium.jpg
Vertikala klaviceno, eble simila al velakordo
Ĝia klavaro konsistis el kvar oktavoj, kun vertikala kesto kaj horizontalaj kordoj. Tiel, rakontis Maur Ametller, la muzikilo generas sonojn pli akutajn ol la klavicenoj kaj fortepianoj, du el la instrumentoj kiuj neniam mankis en la salonoj de la reĝa palaco.

La admirata sono de la velakordo

Post fari muzikan provprezenton al la gereĝoj, Maur plu rakontis kiel estis la krea procezo per kiu li ellaboris la instrumenton. Male ol la ceteraj muzikiloj el la sama familio, diris Ametller, la velakordo posedas tri kordojn el latuno po ĉiu noto, pinĉitaj per ŝtala nadlo. Tiuj kordoj produktas tre fortan metalsonon.
Alia singulara trajto, kiu kaŭzis surprizon al Karlo la 4a estis malkovri, ke ametller anstataŭigis la plumojn el anaso aŭ korvo, tipaj por klavicenoj, per peco el kartilago de balena dento, kiu estis pli fortika kaj samtempe pli fleksebla.
Laste, ĉar la velakordo montris sian keston rektavide, male ol pianoj, ĝia malferma sonoreco generis “mildegan sonon” kaj “ĉarman harmonion”, laŭ rakontas la tiuepokaj kronikoj.
Fine de la vizito, la monaĥo regalis la reĝan familion per eta koncerto.
La gereĝoj foriris fascinitaj, kaj ne nur pro la koncerto. La vizito al la ĉelo de la monaĥo estis ankaŭ spektaklo. Eĉ se temis pri diskreta spaco de la monaĥejo, la vivejo de la monaĥo jam delonge altiris “scivolemulojn naciajn kaj internaciajn”, laŭdire de la kronikoj mem.
Verdire, krom inventisto, la pastro Maur estis ankaŭ naturesploristo kaj tial  li sindediĉis al dissekcado kaj remburado de insektoj kaj papilioj, trobitaj en siaj montaj ekskursoj dum dekses jaroj.
La reĝino Maria Luisa miregis antaŭ la granda diverseco el sekigitaj insektoj ekspoziciitaj sur etaj fikstabuloj. Kaj aldone, Ametller eĉ pli surprizis la reĝinon sidigante ŝin sur speciala seĝo dekoraciita per papilioj.
Pro lia tuta laborkreado, Karlo la 4a koncedis al Maur Ametller tutvivan pension kiu altis 5 realoj, destinitaj kovri la elspezojn de la esplorlaboroj.

La ribelema monaĥo

La vivo de Francesc Ametller –tiu ĉi estas lia baptonomo- komenciĝis la 6an de aŭgusto de 1749, en Palafrugell. En 1758 li aliĝis al la mesoservantaro de la monaĥejo de Montserrat, kie la monaĥo Benet Julià Ros instruis al li muzikon. Li estis deksesjara kiam lia patro malpermesis al li inici sin en la novicadon de la benedikta komunumo. Tamen li neniam rezignis pri la ideo reveni iam al la sankta monto.
Post tio pasis du jardekoj. Estante 37-jara, li fariĝis tro maljuna por la inicado sed li kunhavis bonajn avalojn: li estis iam mesoservanto, li estis sacerdoto de antaŭ multaj jaroj kaj li estis plenuminta longan muzikkarieron en Figueres kaj oficis kiel kantorestro en la katedralo de Tarragona. Danke al ĉio tio, la 14an de oktobro de 1786 li iĝis pastro Maur, nomo kiun li ricevis en la momento survesti la benediktan kostumon.
La muziko ne nur helpis lin eniri la monaĥejon sed ankaŭ pro ĝi li estis baldaŭ laŭdata. Surprizante pro lia eksterordinara baritona voĉo, li fariĝis post nelonge majora kantoro. Tiu ĉi posteno signifis gvidi la kantojn de la monaĥoj, indiki kiujn kantojn oni devas prezenti en ĉiu diservo kaj prizorgi la muziklibrojn. Paralele al tio, Maur ankaŭ trovis tempon por komponado. Inter liaj verkoj indas mencii la kanton Salvesolemne, kiu ankoraŭ hodiaŭ estas kantata en la postvesperaj preĝoj, polifonian Pasion, du himnojn je kvar voĉoj –Pange lingua gloriosi (kantata dum paska jaŭdo) kaj  Vexilla Regis Prodeunt (kantata dum paska vendredo)- kaj laste, la paŝojn de Palmo-dimanĉo kaj paska vendredo. Krome li enkondukis novajn teknikojn en la kantadon, kiuj plialtigis la pompon kaj elstarigis la koruson de Montserrat.
Malgraŭ  tio, li estis plurfoje akuzita pro tio ke oni konsideris lin tro sendependema kaj kontestema. Sendube la strikta monaĥa vivo fojfoje subpremis lian grandan kapablon inventi. Nur inter la jaroj 1809 kaj 1810, la abato de Montserrat akuzis lin pro instigo al malobeo, fuĝoj al Manresa, malobservo de la pentopunoj kaj eĉ provo eskapi el la enfermigo je kiu li estis punita “perforte rompante la pordofermilon de sia ĉelo”.
Verdire Maur emis ofte malaperi longajn horojn, padumante sur la montaro kun la celo trovi kaj kapti ekstravagancajn vivspecimenojn. Danke al tiuj ekkursoj, li estis la unua kiu mezuris la altecon de la Montserrata montaro. Malgraŭ ĉio, tiu plezura vivo –muziko, preĝado, naturo kaj inventemo, laŭ la vivfilozofio de Maur Ametller- ne longis por ĉiam. Dum la milito kontraŭ la napoleonaj armeoj, la 25an de julio de 1811, la francaj trupoj atakis Montserraton. La monaĥoj kiuj ne kaŝis sin estis murditaj. Maur, kiu bone konis la geografion de Montserrat, sukcesis eskapi dumnokte kune kun aliaj monaĥoj kaj kaŝi sin en rifuĝejo de li konata.
Ankaŭ al li oni danku lian agon, kiam la 10an de oktobro de la sama jaro, dum la dua atako de la francoj, li kaŝis la figuron de la Moreneta en la preĝejo de Sant Dimes. La tuta abatejo estis disrabita, detruita kaj bruligita. La templo, la arĥivejo, la biblioteko kaj ankaŭ la ĉelon de la pastro Maur estis cindrigitaj. Tiunokte Katalunio perdis nekalkuleblan kulturheredaĵon. Post la eventoj li decidis transloĝiĝi al la monaĥejo de Sant Benet del Bages, la loko elektita de la montserrataj monaĥoj por retiriĝi en sia maljunaĝo.
La ŝanĝoj en la pejzaĝo, antaŭe montoj kaj nun agrokulturaj kampoj ĉirkaŭ Sant Benet, vekis en li denove la inventemon, ĉifoje ligita al hidraŭlikaj maŝinoj. En sia nuna monaĥejo ofte estis problemoj pri akvoprovizo, tial Maur inventis norion. Por plibonigi la vivon de la kamparanoj li dezajnis semmaŝinon kaj aparaton por purigi la irigaciajn kanaletojn. Li eĉ havis tempon por skizi grumaŝinon por pli efike dreni la sablon, kio cetere vekis la intereson de la marŝalo de Katalunio pro la eblo ĝin apliki en la barcelona haveno.
Post iom da tempo liaj inventoj estis montrataj en diversaj ekspozicioj en Barcelono kaj ne pasis multe da tempo ĝis kiam li estis serioze konsiderata sciencisto. Tiam oni permesis al li membriĝi en la Akademio de Sciencoj kaj Artoj de Barcelono.
Maur Ametller mortis la 14an de februaro de 1833 en sia ĉelo. Li estis tiam 83-jara.
.
La artikolon verkis katalunlingve: Maria Coll kaj Llorenç Ferrer.
Ĝi estis publikigita en la revuo Sàpiens, numero 126, februaro 2013.

Montserrat: Maur Ametller, la kataluna Da Vinci

08 Decembro 2014, 11:53

Li ne kreis ion kio grave ŝanĝis la mondon sed li estis admirita pro lia inventemo kaj lia kapablo antaŭvidi la futuron. Naturesploristo, muzikisto kaj inventisto, Maur Ametller kredis je Dio sed ankaŭ je la fiziko. Tiu ĉi multfaka monaĥo, kiu vivis inter la monaĥejoj de Montserrat kaj de Sant Benet, montriĝas kiel klara ekzemplo […]

la 1-an de Decembro 2014

Karles: Skataluno (Skavirino) (2009)

01 Decembro 2014, 14:18

la 21-an de Novembro 2014

Karles: Ĝisdatiga enketo al katalunaj civitanoj

21 Novembro 2014, 17:54

Se hodiaŭ okazus voĉdonado por elekti la membrojn de la kataluna parlamento, la rezulto estus jena laŭ enketo de Gesop publikigita de la ĵurnalo El Periódico:

Surklaku por grandigi

Ĉe la dekstra kolumno de la blogo vi trovos informajn ligilojn pri la diversaj partioj. Konsiderataj dekstremaj estas: CiU, C's, PPC. Konsiderataj maldekstremaj estas: ERC, Podem, ICV-EUiA, PSC, CUP. Konsiderataj eksplicite sendependiĝemaj: ERC, CiU, CUP Favoraj al libera decido/elekto far la civitanaro: Podem, ICV-EUiA, PSC. Kontraŭaj al iu ajn ŝtatŝanĝo: C's, PPC.

la 19-an de Novembro 2014

Ĝirafo: Magritte, patafiziko, ars combinatoria

19 Novembro 2014, 18:31


"Magritte diris, ke oni ne povus provizi validan eksplikon de afero ĝis oni eksplikus tiun eksplikon." — Bernard Noël

Eble vi scivolas, kial mi afiŝas pri Magritte, ankaŭ krokodile, sen konekso kun Esperanto. Nu, la daŭra fadeno estas ars combinatoria (arto de kombinaĵoj), kiu rilatas al interlingvistiko, specife rilate al la epoko de aprioraj filozofiaj lingvoj. Analizado de la motivoj, logiko, kreivo, kaj limoj de la koncepto de kombinado estas stimula, esplorenda kampo.

Kiel vi vidos en antaŭaj afiŝoj, Magritte havas propran perspektivon pri kombinaĵoj, kiu komparendas kun aliaj. Do jen, el liaj Écrits Complets (jen la enhavtabelo kaj indeksoj de ĉiuj temoj kaj personoj pri kiuj Magritte komentis) estas la kolektitaj komentoj de Magritte pri la patafiziko de Alfred Jarry (kiu alimaniere rilatas al ars combinatoria):

 Magritte, la Pataphysique et son Collège

la 18-an de Novembro 2014

Luis Restrepo: Broŝuro: "Poezie kaj kante"

18 Novembro 2014, 18:31

Mi ĵus publikigis renovigitan kaj elektronikan eldonon de broŝuro kiun mi eldonis unue kiel papera presaĵo en la jaro 1986, kun poemoj kaj kanzonoj tradukitaj far kolombianoj: "Poezie kaj kante".
Nun ĝi legeblas kaj elŝuteblas el ISSUU.COM:
Kaj ĝi estas ankaŭ elŝutebla el: PDF-ARCHIVE.COM

la 17-an de Novembro 2014

Karles: La kataluna balotado en 11 minutoj (La revolucio de la ridetoj)(katalunlingve)

17 Novembro 2014, 20:05

"Ĉio ŝajnas neebla ĝis kiam oni oni ĝin faras" (Nelson Mandela)

la 14-an de Novembro 2014

Luis Restrepo: 20-a Kolombia Kongreso de Esperanto → Videoraporto 7-a

14 Novembro 2014, 13:27

Mi jam alŝutis al Youtubo la videaĵon pri la prezento farita de esperantisto kaj amatora iluziisto, profesoro Maximiliano Ramírez Sánchez. La prezento okazis la lastan tagon de nia kongreso, 3-an de novembro de 2014.
Ĉi tiu prezento de profesoro Maximiliano, kadre de nia E-Kongreso kies ĉefa temo estis "Esperanto kaj ŝatokupoj", estis signifoplena pro tio, ke iluziismo estas lia ŝatokupo.

la 12-an de Novembro 2014

Karles: Kiam Katalunio estis suverena? Historiaj eroj

12 Novembro 2014, 20:27

 
En la jaro 1137, la geedziĝo inter la grafo de Barcelono, Ramon Berenguer la 4a kaj Peronella, filino de la reĝo de Aragono, signifis la dinastian unuiĝon de Katalunio kaj Aragono sed ne politikan kaj socian kunfandiĝon. Temis, do, pri federacio de ŝtatoj en kiu, ĉiu el ili, plukonservis sian leĝaron kaj instituciojn, kvankam ambaŭ estis regitaj sub unu sola krono.

 

Ofte oni konsideris ke, ĉar Katalunio estis princlando kaj ne regno, ĝia povo estis malplia aŭ submetita al tiu de Aragona Krono. En nia epoko, tiu ĉi miskompreno eĉ pli akcentiĝis kiam oni komencis samidentigi la malnovajn regnojn kun la modernaj ŝtatoj: la Regno de Francio, la Regno de Hispanio,..Sed, fakte, en mezepoko, la teritoriaj titoloj, ĉu regnoj, graflandoj aŭ markizlandoj, ne estis gravaj ĉar la interrilatoj estis ĉefe inter unuopuloj: ĉu esti reĝo aŭ ĉu esti grafo samvaloris rilate al montro kaj uzo de povo.

Sekve, la grafo de Barcelono estis suverena aŭ reĝa; t.e. super li estis neniu aŭtoritatulo. Tio komenciĝis per Borrell la 2a, kiu ne renovigis la ĵuron pri fideleco al la francaj reĝoj kaj tiel estis skribite en la Traktato de Corbeil en 1258, inter Jaume I (Jakovo la 1a) kaj la reĝo de Francio, Ludoviko la 9a.
Fakte, eĉ la pakto inter Franco kaj Juan de Borbón (Johano la Burbono, avo de la nuna reĝo), pri kiu devus esti la titolo uzata de tiu lasta, havas tiun signifon: li konatiĝis kiel Grafon de Barcelono, kio en ĉiuj aspektoj, el la vidpunkto de la dinastia legitimeco, samnivelas kun la reĝo de Aragono, de Kastilio aŭ de Leono.

Tiel do, la dinastia unuiĝo kun Aragono neniel signifis kunlabori kun aliaj ŝtatoj de la duonisulo en la konstruado de tio kion oni poste nomos Hispanio. Preter la konkero de la saracena Regno de Valencio far Jaume I, la ekspansia politiko de la barcelona dinastio direktiĝis al la nordo kaj al la maro. La penetro en Okcitanion, en suda Francio, finiĝis en 1213, per la morto de la grafo-reĝo Petro la Katolika en la batalo de Muret.
Pli sukcesa estis la mara aventuro, ĉar en la jarcentoj 13a kaj 14a, la krono katalunaragona igis tributdevaj kelkajn nordafrikajn ŝtatojn kaj la regnojn de Majorko, Sardio, Sicilio kaj Napolo, la dukatojn de Ateno kaj Neopatrio kaj la graflandon de Malto.
Entute tio montras la europecan kaj mediteranean aspirojn de Katalunio.



Artikolo tradukita el Sapiens, numero 127, marto 2013.

Karles: Font de la Reina / Fonto de la Reĝino

12 Novembro 2014, 20:19

La vilaĝo ĉirkaŭ la Font de la Reina estis strategia loko sur la vojo de Igualada al Piera, tio klarigas ankaŭ la iaman ekziston tie de diversaj gastejoj. Apud la arka portalo de unu tiuj gastejoj por vojaĝantoj, Can Carol (16a-17a jarcento), troveblas novklasika fonto skulptita laŭ la formo de ina brusto, el kies mampintoj elfluas akvo.
Oni kredas ke ĝi estis skulptita memore al la reĝino Peronella de Aragono, edzino de Ramon Berenguer la 4a kiu, en 1151, vojaĝante al Barcelono, trairis la vilaĝon.


la 11-an de Novembro 2014

Luis Restrepo: 20-a Kolombia Kongreso de Esperanto → Videoraporto 6-a

11 Novembro 2014, 16:57

Kiel mia sesa videoraporto de nia E-kongreso, jen la videaĵoj pri la prelego farita de S-ro Doniben Jiménez, el Bogoto, prelego kiun li titolis: "Kiu ne scias pri Esperanto?":
Unua parto:

Dua (lasta) parto:

la 10-an de Novembro 2014

Luis Restrepo: 20-a Kolombia Kongreso de Esperanto → Videoraporto 3-a

10 Novembro 2014, 11:46

Mi alŝutis al Youtube kvaran videaĵon pri okazintaĵoj de la 20-a Kolombia Kongreso de Esperanto. Temas pri teatraĵo: "Ĉe la burokratejo", kies rolantoj estis: S-ino Aŭra Amparo Guevara (kolombianino loĝanta en Italio) kiel la ĉikananta oficisto, S-ro Doniben Jiménez kiel laboristo, kaj F-ino Natalia Guinard kiel sinjorino fabrikestro.

Luis Restrepo: 20-a Kolombia Kongreso de Esperanto → Videoraporto 5-a

10 Novembro 2014, 11:33

Kiel mia kvina videoraporto de nia E-kongreso, jen la videaĵoj pri la prelego farita de D-ro Ricardo Carrillo, el Bogoto, titolita: "Kiom kaj kion vi atingus se vi ne timus":
Unua parto:

Dua parto:

Tria (lasta) parto:

la 8-an de Novembro 2014

Karles: Chomsky, Fo kaj Camilleri subskribas la manifeston por la 9-N

08 Novembro 2014, 18:19

 Chomsky.jpg
Krom tiuj, ankaŭ  Johan Cruyff, la verkisto Tariq Ali, la ĉina disidento Wuer Kaixi kaj la ĵurnalisto Ignacio Ramonet,  subtenas la tekston de la manifesto. Entute jam 25 elstaruloj aliĝis al la peto.

La teatroverkisto kaj literatura nobelpremiito Dario FO, la nordamerika lingvisto Noam Chomsky kune kun aliaj dektri mondfamuloj aliĝis al la manifesto kiu depostulas la rajton de la katalunoj decidi pri sia politika estonteco.
La liston prezidas la nobelpremiitoj Pau Desmond Tutu kaj Adolfo Perez Esquivel. Aliaj postaj aliĝantoj estis la eksfutbalisto kaj trejnisto Johan Cruyff, la ĉina disidento Wuer Kaixi, la antikva sudafrika ministro Ronald Kasrils, la pakistana verkisto Tariq Ali, la saĥarov-premiito pri Penslibereco de la Eŭropa Parlamento Hu Jia, la itala verkisto Andrea Camilleri, la irlanda verkisto Colm Tóibín, la ĵurnalisto Ignacio Ramonet, la ĉeĥa arkitekto Borek Sipek, la latva komponisto Peteris Vasks kaj la latva komponisto kaj aŭtoro de la himno de la Balta Vojo Martins Brauns.

La manifesto defendas ke , inspirite en la precedencoj de Kebekio kaj Skotlando, "la plej bona maniero solvi legitimajn internajn disputojn estas uzi la ilojn kiujn disponigas demokratio. Eviti la voĉdonadon de la katalunoj ŝajne kontraŭdiras la principojn sur kiuj baziĝas demokratiaj socioj".
Laste, la teksto alvokas al la registaroj hispana kaj kataluna kaj al siaj koncernaj institucioj por ke ili ebligu referendumon kaj postan intertraktadon "bonvolan kaj bazitan sur la rezulto".

Tradukita el la ĵurnalo El Punt Avui, sabaton 8a de novembro 2014

Luis Restrepo: 20-a Kolombia Kongreso de Esperanto → Videoraporto 4-a

08 Novembro 2014, 10:43

Kiel mia kvara videoraporto de nia E-kongreso, jen la videaĵoj pri mia prelego "Rigardo al la disvolvo de Artefarita Intelekto":
Unua parto:

Dua parto:

Tria (lasta) parto:
Dokumenton de la prelego, en PDF, vi povas elŝuti el:
http://luisguillermo.com/AI_Esperanto.pdf
kaj ankaŭ el:
http://issuu.com/luisgui/docs/ai_esperanto

Luis Restrepo: 20-a Kolombia Kongreso de Esperanto → Fotoraporto

08 Novembro 2014, 10:13

Dum mi daŭrigas la (malrapidan) alŝutadon al Youtube de videaĵoj pri nia kongreso, mi jam finis la alŝutadon al Flickr de miaj 43 fotoj pri la evento. Vi povas rigardi ilin per la jena ligilo:
Fotaro pri la 20-a Kolombia Kongreso de Esperanto
Mi profitas ĉi tiun blogafiŝon por montri miajn fotojn pri la plej grava skulptaĵo de la Universitato de Antjokio, ĉar en tiu universitato, en aŭditorio apartenanta al la Fakultato pri Ekonomiko, okazis nia kongreso:

Luis Restrepo: 20-a Kolombia Kongreso de Esperanto → Videoraporto 2-a

08 Novembro 2014, 9:47

Mi alŝutis al Youtube la prelegon de S-ro Jorge Velásquez kies titolo estas "La mistero de la homo", prezentita dum la 20-a Kolombia Kongreso de Esperanto en la urbo Medeĝino.

Luis Restrepo: 20-a Kolombia Kongreso de Esperanto → Videoraporto 1-a

08 Novembro 2014, 9:46

Mi alŝutis miajn unuajn du videaĵojn de la unua tago (=2014.11.01) de la 20-a Kolombia Kongreso de Esperanto, Medeĝino 2014:
Inaŭgura parolado (salutan kaj bonvenan diskurson):

la 3-an de Novembro 2014

Akvosfero: Nova esperanta traduko de la Japana Konstitucio

03 Novembro 2014, 2:14

Ĵus aperis nova esperanta traduko de la Japana Konstitucio.
http://www.vastalto.com/arkivo/Japana_Konstitucio_NUN.html

Ĝi estis pretigita de la grupo NUN-vortoj.

En ĉi tiu jaro oni kandidatigis por la Nobel-Premio pri Paco la japanan popolon, kiu tenas la Artikolon 9 de la Japana Konstitucio.

Ĉapitro II
Rezigno de milito

Artikolo 9

(1) Sincere aspirante internacian pacon bazitan sur justeco kaj ordo, la japana popolo por ĉiam rezignas militon kiel suverenan rajton de la regno kaj la minacon per armita forto aŭ la uzon de armita forto kiel rimedojn por solvi internaciajn konfliktojn.

(2) Por atingi la celon menciitan en la antaŭa paragrafo, tera, mara kaj aera armeoj aŭ aliaj militfortoj neniam estu tenataj. La rajto de militado de la Regno ne estas agnoskita.

Aliflanke, la ĉefministro Abe kaj lia kabineto agnoskis la rajton je kolektiva defendo, ignorante juran procedon malgraŭ Artikolo 9.

En tiuj situacioj la nova traduko de la Japana Konstitucio estas tre aktuala temo, mi pensas.

Cetere ĝia papera eldono nun estas preparata kaj baldaŭ aperos antaŭ la jarfino.